|
11 november t/m 8 december 1998
woensdag 11 november 1998
Onze reis begint om 16:03 als we met de trein
vanaf Rotterdam CS naar Schiphol vertrekken. We zijn ruim op tijd voor onze
vlucht naar Londen Heathrow, die pas om 18:25 vertrekt. We kunnen bij British
Midland helaas niet meteen inchecken voor onze Qantas vlucht van Londen naar
Melbourne. Om de jetlag bij voorbaat te bestrijden nemen we op advies van de
ANWB een pastagerecht voor de nodige koolhydraten. De vlucht naar Londen is
onspectaculair en voorbij voor we er erg in hebben. In Londen hebben we ruim
twee uur om in te checken voor Melbourne en van Terminal 1 naar Terminal 4 te
komen. Helaas zijn er voor Erik geen plaatsen met extra beenruimte beschikbaar
(hij is 2.02m lang).
Om 22:00 uur plaatselijke tijd vliegen we uit
Londen weg op weg naar Down Under. De vlucht duurt lang, heel lang. Na bijna 11
uur kunnen we in Singapore even de benen strekken voordat we de laatste 7 uur
kunnen aanvangen. Uiteindelijk komen we vrijdag om 6:15 in Melbourne aan.
Vrijdag 13 november 1998
De Skybus brengt ons
van het vliegtuig naar de Jeugdherberg van Melbourne. De kamer is nog niet
schoon en tot tenminste 12 uur moeten we ons een bee tje vermaken. We gaan na een
ontbijtje de stad in, drinken wat koffie, kijken wat in de winkels rond en maken
een ritje met de historische en gratis circle tram. Dit alles omlijst door een
onstuitbare regenval. Dat is wel even slikken. Reis je de halve wereld over en
dan word je begroet met gezellig Hollands regenweer. We gaan terug naar onze
kamer (die inmiddels beschikbaar is) en gaan een dutje doen. Niet te lang, want
we moeten zo snel mogelijk aan het nieuwe ritme wennen. We trotseren dan opnieuw
de regen en kijken weer wat rond in de stad. Alles is al voorzien van
kerstversiering.
's Avonds eten we Indiaas in de wijk Fitzroy,
waar je veel (etnische) restaurants treft. Voor ons is het wel even wennen om te
zien dat iedereen zijn eigen wijn meeneemt. Dat is hier in veel restaurants heel
gewoon. Ze zijn herkenbaar aan de letters BYO (Bring Your Own). Meestal gaat het
om restaurants zonder drankvergunning, maar ook veel "licenced"
restaurants vinden het goed als je zelf voor de wijn zorgt. Ze rekenen dan wel
A$2,50 voor het openen en de glazen (corckage). We sluiten de avond vroeg af in
een gay kroeg, Jock's in de naburige wijk Collingwood. Het is er nog stil, maar
wij kunnen niet meer en taaien om tien uur af.
Zaterdag 14 november 1998
We beginnen de dag rustig aan. We drinken
koffie bij de (overdekte) Queen Victoria markt. Het is er eno rm druk. Veel
Melbourners komen hier hun levensmiddelen kopen, maar er is ook kleding en nog
veel meer te koop. Vervolgens lopen we dwars door het Central Business District
naar Flinders Street Station. Een prachtig stationsgebouw (aan de buitenkant tenminste), waar voornamelijk forenzentreinen komen. Om 13:00 ontmoeten we onze
gids. Via het Melbourne Experience Centre hebben we ons (vanuit Nederland via
e-mail) aangemeld voor de Greeter Service. Je kunt je belangstelling aangeven en
je voorkeurstaal, waarop op je aan een vrijwilliger wordt gekoppeld die je een
persoonlijke rondleiding door Melbourne geeft. De Greeter
Service had ons aan Franc gekoppeld. Hij nam ons mee op pad door de binnenstad
van Melbourne en liet ons allerlei mooie plekjes en relatief oude gebouwen zien,
die de vernieuwingsdrang van de jaren vijftig hebben overleefd. We beklimmen ook
de Rialto towers, het hoogste gebouw van Australië, waar we een prachtig
uitzicht hebben over de stad en de omgeving. In tegenstelling tot gisteren is
het vandaag prachtig weer. Zonnig en zo'n 25°
C. Verder zien we nog het exhibition centre en de kathedraal, beiden van eind
vorige eeuw. Rond een uur of vier raken we toch aan het eind van ons latijn. Met
name Erik is nog behoorlijk gejetlagged en we strijken neer op een terras in de
Italiaanse wijk.
's Avonds gaan we naar South Yarra (op aanraden
van Franc) waar ook veel te beleven is qua gay nightlife. Commercial Road is
daar de belangrijkste straat. We beginnen de avond in een Maleisisch restaurant
en komen dan terecht in het Xchange Hotel, waar het gezellig druk is. De
dragshow van de avond doet ons sterk denken aan "Priscilla, Queen of the
Desert".
Zondag, 15 november 1998
Onze laatste dag in Melbourne beginnen we met
een uitstapje naar St. Kilda, de badplaats van Melbourne. We nemen de tram
(typisch Melbourne's vervoermiddel) die ons midden in St Kilda afzet. 's Zondags
is er hier een markt waar allerlei
ambachtslieden en kunstenaars hun waren aan
de man proberen te brengen. St Kilda is het Scheveningen of Zandvoort van
Melbourne. Veel eettentjes en familievermaak. Na de lunch nemen we de tram terug
en stappen uit bij het ANZAC monument, ter nagedachtenis aan de gesneuvelde
Australiërs en Nieuw Zeelanders tijdens beide wereldoorlogen. Bijna elke
Australische stad schijnt een dergelijk monument te hebben. Het monument is te
beklimmen en biedt een mooi uitzicht op het centrum. We gaan verder richting
centrum en stappen uit aan de oever van de Yarra River. Ook daar is een
zondagsmarkt en gezellige drukte. De oevers van de Yarra zijn recent
herontwikkeld en langs de boulevard zijn nu tal van (etnische) restaurants te
vinden. Laat in de middag nemen we de tram weer eens naar Fitzroy. Daar
slenteren we langs Brunswick Street en komen in een Latijns-Amerikaans festival
terecht. Later eten we in een ultra trendy restaurant, Hide Out geheten.
Onze Greyhound bus naar Adelaide vertrekt om
22:30 u. We hebben de pech dat we in een wat ouder type bus moeten reizen. De
stoelen zijn bepaald niet comfortabel en de beenruimte laat erg te wensen over.
De chauffeur heeft zich een bijzondere spreekstijl aangemeten met het gevolg dat
we 90% van wat hij vertelt niet verstaan. We proberen zo goed als het gaat wat
te slapen. In ieder geval tot 3:00 uur, want dan stoppen we in Nil bij een
zogenaamd Road House. Slaapdronken bestellen we wat te drinken en eten een
kleinigheid, voor we weer verder rijden, de Zuid Australische nacht in…
Maandag, 16 november 1998
Rond halfacht komen we in het zonnige
Adelaide aan. We worden op het busstation opgehaald door een busje van de East
Park Lodge waar we zullen overnachten. Aan gekomen
gaan we eerst een uurtje plat om bij te komen. Het personeel van East Park Lodge
is zeer behulpzaam, al werken ze niet altijd even efficiënt. We kunnen een auto
huren om naar de Barossa Valley te rijden. De Barossa is een van de
belangrijkste wijnstreken van Australië en ligt ongeveer anderhalf uur rijden,
ten noorden van Adelaide. Wij krijgen een bejaarde Ford Falcon mee en nemen de
toeristische route na ar
de vallei. In de wijngaard van Peter Lehmann proeven een we een aantal heerlijke
wijnen. Vooral Lehman's Shiraz, Merlot en Chardonnay zijn zeer de moeite waard.
Peter Lehmann is ook een kunstverzamelaar en laat ieder jaar zijn etiketten door
jonge Australische kunstenaars ontwerpen. Het plaatsje Tanunda ligt midden in de
valley en is het meest Duits van karakter, getuige het aantal Wursthäuser dat
we zien. Het waren vooral Duitse immigranten die de wijnbouw hier
introduceerden. Terug naar Adelaide nemen we de bredere maar veel drukkere Sturt
Highway. 's Avonds eten we Aziatisch en gaan vroeg naar bed, want morgen is het
weer vroeg dag.
Dinsdag, 17 november 1998
Om halfzeven worden we
opgehaald voor onze tweedaagse excursie naar Kangaroo Island. Met een bus rijden
we door het Fleurieu schiereiland (ook een wijngebied) naar Cape Jervis, waar we
inschepen voor de Catamaran ferry naar het eiland. De overtocht duurt zo'n drie
kwartier en we worden op zee vergezeld door een groot
aantal dolfijnen. We komen
aan in het dorpje Penneshaw, vanwaar we met een busje naar Kingscote worden
gereden, het hoofddorp van het eiland. We hebben de rest van de dag voor ons
zelf. Op het eiland is het behoorlijk fris (15°
) en er staat een straffe wind. De zwembroek kan diep in de koffer blijven. We
verkennen te voet de omgeving van het dorp, dat de eerste Europese nederzetting
van South Australia was. 's Avonds eten we in ons hotel en om negen uur gaan we
met een Ranger op zoek naar de Little Penguins die aan land komen om een
overnachtingsplekje te zoeken. We zien er een stuk of 15. Ze zijn heel schuw en
kunnen helaas niet worden gefotografeerd omdat het flitslicht ze zou verblinden.
Woensdag, 18 november 1998
Vandaag kunnen we uitslapen. We worden
pas om halfelf opgehaald voor onze Wildlife Day Tour over het eiland. Er staat
veel op het programma dus de
verwachtingen zijn hooggespannen. We beginnen met
een bezoekje aan een eucalyptusdistilleerderij. Hier wordt op nogal
ambachtelijke (of primitieve?) wijze eucalyptusolie bereid. Het is natuurlijk
ook te koop en volgens de dame die ons rondleidt helpt tegen alle ongemakken. Je
moet het alleen niet innemen (dodelijk!!). Vervolgens gaan we op weg naar Seal
Bay, waar we oog in oog komen te staan met een grote groep zeeleeuwen die daar
op het strand liggen uit te rusten. Onvoorstelbaar dat je deze grote in het wild
levende dieren zo dicht kunt naderen!
Ons volgende doel is het Flinders Chase National Park. Hier bekijken we de
"Remarkable Rocks", die inderdaad zeer opmerkelijk zijn en vervolgens
de Admiral's Arch, ook een rotsformatie. Hier is wederom een groepje Fur Seals
te bewonderen, die hier liggen te luieren en te spelen. Tenslotte is het tijd
voor Koala's en Kangaroos. De Koala's zitten ruim 20 (!) uur per dag in de boom
te slapen, dus als je er een ziet bewegen heb je echt geluk (en dat hebben we).
De Kangaroos die we te zien krijgen zijn al behoorlijk aan mensen gewend. Een
tweetal hupt onvervaard vlak aan me voorbij. Dan moeten we ons nog enigszins
haasten om op tijd op het vliegveldje te zijn voor onze vlucht terug naar
Adelaide. Om zes uur vertrekken we met een klein toestelletje met plaats voor 9
passagiers en een piloot. Terug in Adelaide nemen we de taxi naar de East Park
Lodge, waar we het grootste deel van onze bagage hebben achtergelaten.
's Avonds eten we lekker Chinees en drinken wat
in het Edinburgh Castle Hotel, een van de vier gay bars in Adelaide. Het is er
lekker druk.
Donderdag, 19 november 1998
Vandaag verkennen we de binnenstad (CBD)
van Adelaide. Er zijn een paar drukke winkelstraten, weinig hoogbouw en een paar
statige gebouwen, waaronder het museum, de universiteit en het parlement van
South Australia. Achter dit parlement staat het congresgebouw en ligt een mooi
park aan de oevers van de Torrens River. Voor we daar terechtkomen bezoeken we
eerst een Internet Café om het thuisfront van onze avonturen op
de hoogte te houden. We komen uit bij Ngapartji ,
een heel mooi internetcafé met goede apparatuur en een mooie vormgeving. Je
zelfs buiten op het terras internetten.
Om drie uur 's middags
vertrekken we met de "Legendary
Ghan" richting Alice Springs. De "Ghan"
is een luxe treinverbinding over meer dan 1500 km. De trein stopt slechts
eenmaal in Port Augusta en gaat verder in één ruk door naar Alice Springs waar
we om 10 uur de volgende morgen zullen aankomen. De trein dankt zijn naam aan de
Afghanen," die deze verbinding met hun kamelen
onderhielden voordat de spoorlijn in gebruik werd genomen. We beschikken over
een tweepersoons compartiment, met twee ruime fauteuils. Het compartiment is 's
avonds in een handomdraai om te bouwen tot een slaapcoupé. Het wordt dan
overigens wel een beetje krap. In de trein is er ook een lounge car, waar je wat
kunt drinken en video kijken en een restaurant car, waar ze redelijk smakelijke
maaltijden serveren. Het uitzicht is natuurlijk de grootste attractie. De route
voert ons langs bergformaties en uiteraard veel woestijn. Het rode (want
ijzerhoudende) landschap is indrukwekkend. De zonsopgang is wonderschoon.
|