| Berlijn vervolg | |
Zaterdag 1 december 2001
De dag begint met een zeer uitgebreid ontbijtbuffet, de
specialiteit van Schall und Rauch in het weekend. Daarna nemen we de S-Bahn naar
de East Side Gallery. Dat is een stuk van de
voormalige Berlijnse muur bij de Warschauerstraße, dat bewaard is gebleven. De muur is
uitgebreid beschilderd, door diverse kunstenaars. Helaas bladderd het schilderwerk al behoorlijk
af en zijn een flink aantal kunstwerken volledig ondoorgrondelijk. We
nemen de metro naar Strausbergerplatz. Dit plein op de Karl Marx Allee is het
hoogtepunt van de stalinistische suikertaartarchitectuur van de DDR. In de jaren
vijftig is dit stadsdeel aangelegd als een model voor de communistische
bouwkunst. Groots en
toch saai. Verder met de metro naar de Alexanderplatz. Hier drinken we koffie.
Er is een grote kerstmarkt op het plein. Het voormalige DDR warenhuis Centrum,
waar je in de DDR-tijd niets van waarde kon kopen, is inmiddels vervangen door een
heuse Kaufhof. We lopen richting Hackesche Höfe. Dit is een geslaagde renovatie
van een relatief klein gebied in de voormalige Joodse wijk met een 8-tal hofjes. Aan de hofjes zijn nu antiquariaten en
restaurantjes gevestigd. Er is veel politie op de been. Straten worden
afgesloten. Naar ons later zal blijken is er een demonstratie van de
neonazistische NPD aan de gang en
een illegale tegendemonstratie van linkse autonomen zorgt voor grootschalige
rellen. Wij weten buiten de probleemzone te blijven.
We nemen de metro naar
Friedrichstraße. Hier gaan we winkels bekijken. De Friedrichstraße heeft na de
hereniging een metamorfose ondergaan en de kwaliteit van het winkelaanbod
overtreft dat van bijvoorbeeld de Tauenzienstraße (waar KaDeWe zit) in het
westen. Het Franse warenhuis Lafayette heeft op de hoek van de
Französische
straße zijn eerste buitenlandse filiaal geopend. Het is een mooi gebouw rond glazen koepel.
Dan nemen we de metro
naar het Joods museum. Dit is zeer recent geopend (september 2001). Het gebouw is
ontworpen door Libeskind, een in Berlijn wonende Pools-Amerikaanse architect van
joodse origine. De constructie is zeer bijzonder met een aantal kruisende assen,
die een opengewerkte Davidster voorstellen. De tentoonstelling begint in de kelder langs de assen van de diaspora en de
holocaust. Er is ook een toren van de holocaust, een tuin en de " leegte in
het geheugen" . De eigenlijke tentoonstelling volgt de geschiedenis van het
Jodendom in Duitsland vanaf de vroege middeleeuwen tot vandaag. Middels
voorwerpen, foto's, video's, geluidsopnamen en interactieve objecten wordt deze
geschiedenis aanschouwelijk gemaakt. Het is een grote tentoonstelling die ruim 3
uur vergt en een zeer diepe indruk bij ons achterlaat.
Na het museum gaan we terug naar hotel. 's avonds eten we in Restaurant Gugelhof. Dit restaurant is beroemd vanwege het feit dat bondskanselier Schröder president Clinton hier mee naar toenam om te dineren. Het restaurant is goed en zonder chic of opsmuk en de bediening zeer attent. Er wordt nadrukkelijk niet gekoketteerd met de beroemde clientele. Na het eten nemen we nog een heerlijke cocktail in café Guppi.
Zondag 2 december 2002
Na het uitgebreide ontbijtbuffet en een kopje capucino nemen we de metro naar het Ostbahnhof. Om 12:06 vertrekt de ICE naar Duisburg. De reis verloopt probleemloos. Op een aantal trajecten bereikt de snelheid van de trein zo'n 250 km/u. In de 1e klas is het reizen met deze treinen zeer comfortable. In Duisburg stappen we over in de ICE naar Utrecht. Rond 20h thuis in Rotterdam.
