deel 1

Donderdag 6 april 2000

Onze reis naar Madrid heeft een wat moeizaam verloop. Als we in Rotterdam de trein instappen krijgen we te horen dat er een defect aan de trein is en we een onbekende vertraging zullen oplopen. Het probleem is binnen 10 minuten verholpen en we rijden weg. Bij Leiden komt het bericht door dat er een versperring is op de lijn Leiden-Schiphol en dat we worden omgeleid via Sloterdijk. De trein rijdt steeds langzamer en op Sloterdijk zouden we tot 11.20 moeten wachten op een aansluiting naar Schiphol, terwijl we dan uiterlijk op Schiphol moeten zijn om in te checken. Wat doe je dan? Taxi ingesprongen en de chauffeur aangespoord tot roekeloos naar Schiphol scheuren. 11:19 komen we daar aan. Net op tijd dus. Maar de vlucht is overboekt. We moeten maar even afwachten of we nog meekunnen. Nou dat kan dus niet. Wij (plus een 12tal Ecuadoranen) moeten wachten op de volgende vlucht van half vijf in de middag.  Aangezien niemand van KLM Spaans spreekt en de Ecuadoranen geen woord over de grens, word ik gemakshalve als onbezoldigd tolk ingezet. Als compensatie krijgen we 325 gulden per persoon contant, plus maaltijd en drankje. De vlucht van half vijf verloopt wel prima, maar in Madrid aangekomen blijkt dat onze bagage met de volgende vlucht naar Spanje zal komen. Dat is dus weer vier uur later. We besluiten om naar het hotel te gaan en later weer terug te komen om de koffers op te halen. Alles bij alles zijn we pas om half twaalf helemaal op orde. Onversaagd gaan we naar een kroegje in de buurt om van een welverdiend biertje en tapas te genieten.

Vrijdag 7 april 2000

Vandaag schijnt de zon en gaan de temperaturen in de loop van de dag tot boven de twintig (!) graden.  Na het ontbijt gaan we met de metro naar het Puerta del Sol, een centraal plein in Madrid. Van hieruit worden de afstanden in Spanje naar de hoofdstad gemeten. Een tegel markeert kilometer "0". Van hieruit wandelen we naar de Plaza Mayor, een statig plein in de oude stad. We strijken neer op een terras en genieten van koffie in de morgenzon. Het Plaza Mayor is het geesteskind van Philips II, die een meer voornaam centrum voor zijn nieuwe Spaanse hoofdstad wenste. Het oudste gebouw aan de Noordzijde van het plein, Casa de la Panadería, was ooit het huis van het bakkersgilde en stamt uit 1590. Het plein werd pas onder Philips III pas echt afgebouwd en kwam in 1619 gereed. Het ruiterstandbeeld in het midden stelt Philps III voor. Het plein werd in de loop der tijd gebruikt voor staatsdefilé's, executies en stieregevechten. Tegenwoordig is het vooral een toeristische trekpleister. Vanaf het Plaza Mayor lopen we naar het Plaza de la Villa. Dit is het oudste plein van de stad. Het was oorspronkelijk het Moorse marktplein van het middeleeuwse Madrid. Het plein is omgeven door een aantal 15 en 16e eeuwse gebouwen. Onze wandeling voert verder door smalle straten in de oude stad. We komen o.a. ook langs het een van de mooiste pleinen van het oude Madrid, het Plaza de la Paja. Het is een schuin aflopen plein met veel acacia's. Het was ooit het bruisende centrum van de stad voordat de Plaza Mayor werd aangelegd en is nu een oase van rust. Aan de zuidzijde van het plein staat de Iglesia de San Andres, een kerk die zwaar werd beschadigd in de burgeroorlog, maar inmiddels is gerestaureerd. Via dit plein en smalle straatjes van de Morería-buurt (moorse wijk) komen we op de Plaza San Andres, waar op een blinde muur een prachtig Trompe d'oeil is geschilderd. Het plein is verder vol terrasjes en tapas bars. Via de Cava Baja en Cava Alta komen we weer bij de Plaza Mayor. Het is tijd voor lunch en we vinden in de buurt van de Opera en het koninklijk paleis een leuke bar annex restaurant (Taberna del Alabardero), waar we een aantal lekkere tapas naar binnen werken. We nemen een kijkje bij het Koninklijk paleis (we gaan niet naar binnen). Het uitzicht bij het paleis over de Campo del Moro en verder is helaas versperd door archeologische opgravingen.

We gaan met de metro naar het Prado museum, waar we een goed deel van de middag doorbrengen. Het museum is goed voorzien van Spaanse meesters uit de 15e, 16e, 17e en 18e eeuw. We beperken ons tot de hoogtepunten: Velazquez, El Greco en Goya. Ook van Rubens, Brueghel en andere vlaamse meesters zijn er veel mooie werken. We staan uitgebreid stil bij Las Meninas, het pronkstuk van Velazquez. Maar ook de Dos en Tres de Mayo van Goya (taferelen van de Madrileense opstand tegen Napoleon) zijn indrukwekkend. Het museum eist zijn tol. We zijn behoorlijk moe en strijken neer in Cafe Figueroa in de Chueca wijk voor een drankje. Daarna gaan we terug naar het hotel om even uit te rusten.

's avonds eten we eerst tapas bij Chipén in de wijk Bilbao (heerlijke kaas, anchovis en zalm op brood) en dan gaan we in de Chueca wijk eten (Braziliaans deze keer). De Chueca is ook de wijk waar Madrid's zeer omvangrijke gay scene zich manifesteert. De rest van de avond maken we een eerste verkenning daarvan. Bij terugkomst blijkt dat ons hotel aan een plein ligt (Plaza de Santa Barbara) dat het verzamelpunt van de uitgaande madrileense jeugd is. Het bleef nog lang onrustig op straat...

Zaterdag 8 april 2000

Vandaag is het regen wat de klok slaat. Onverschrokken beginnen we toch aan een wandelingetje. Ze begint bij het klooster De Las Descalzas Reales (blootvoetse koninklijke dames). We bezoeken het klooster aan de hand van een gids die ons in rap Spaans vertelt wat er te zien is. Het klooster is gesticht door Juana van Habsburg, dochter van Karel V, zus van Philips II en al op 19e jarige leeftijd weduwe van Jan van Portugal. Voor het gebouw in 1564 klooster werd was het de residentie van de schatmeester van Karel V. De nonnen kwamen oorspronkelijk uit Gandía bij Valencia, maar kregen spoedig gezelschap van koninklijke muurbloempjes en weduwen, die bij intrede in het klooster hun mooie spulletjes meenamen. De kostbaarheden (het zijn er heel veel) staan nu opgesteld in het voor het publiek toegankelijke deel. Nu nog wonen er 26 schoenloze Franciscaner nonnen. Na het bezoek aan het klooster regent het nog steeds. We besluiten het naast gelegen warenhuis El Corte Ingles in te duiken. We doen wat serieus shopwerk en lunchen in de cafetaria. Daarna wandelen we verder langs de grote brede 18e eeuwse boulevards van Madrid: Calle de Arenal, Calle de Alcalá en Gran Via. Op de hoek van de laatste twee staat het karakteristieke kantoorpand Metropolis uit 1911 van de Franse architecten Fevrier. Verderop ligt het Plaza de las Cibeles, een druk verkeersplein met een fontein in het midden en een aantal overdreven monumentale panden eromheen, zoals het gebouw van de posterijen.

Als we de Gran Via hebben uitgelopen tot het Plaza de España, nemen we de metro naar de Salamanca-wijk, waar veel chique modezaken zijn. Het miserabele weer maakt het window-shoppen niet erg aantrekkelijk en binnen de kortste keren houden we het voor gezien. We nemen de metro naar de Chueca wijk en strijken neer in XXX-cafe, voor een biertje en een wijntje.

's avonds gaan we naar de Taberna de Dolores, een populaire, drukke en plezierige tapas bar in de Lavapies wijk. Heel lekkere canapés (sneedjes wit brood met heerlijk beleg) gegeten en een biertje genuttigd. We hadden het idee om in deze buurt in een aanbevolen restaurant te gaan eten. Maar ja, het is zaterdagavond en we hebben niet gereserveerd. Dat is vragen om problemen. Na drie of vier keer "no, lo siento" (nee het spijt me) te hebben gehoord, laten we onze ambities varen en nemen we genoegen met een eenvoudig eettentje. Daarna lopen we weer naar de Chueca wijk voor een gezellig avondje uit.