VENETIň & VERONA

deel 1

Donderdag 31 augustus 2006

 

We nemen de internationale trein van 17.42 uit Rotterdam naar Schiphol. We hebben al via internet ingecheckt, dus we hoeven alleen de bagage af te geven. Dat gaat allemaal heel snel. Op Schiphol eten we op de food court. Vis in groene curry. We wachten op de vlucht van KLM die om 20.40 uur vertrekt. De vlucht verloopt soepel en duurt ruim een uur en twintig minuten. Om 22.20 zijn staan we al weer in de aankomsthal van Marco Polo Airport bij Venetie. De koffer laat even op zich wachten, maar komt wel. We nemen de bus van ATVO direct naar Piazale Roma. De bus rijdt elk half uur en kost maar drie euro en de kaartjes zijn te koop in de terminal van het vliegveld. Er is ook een lijnbus van ACTV. Die is 1 euro goedkoper, maar, die is minder comfortabel en stopt onderweg bij een aantal haltes. Na ruim 20 minuten zijn we op het Piazale Roma in VenetiŽ. We moeten bij het Vaporetto-station van ACTV tien minuten wachten op de waterbus of vaporetto nummer 1 die ons over het Canale Grande naar Santa Maria del Giglio brengt. Het is een prachtig gezicht en een schiterend introductie in VenetiŽ om 's nachts over het kanaal te varen langs de verlichte paleizen. Rond middernacht komen we aan. Het is in de wijk San Marco, midden in de stad. We hebben een kamer gereserveerd in een (gay) b&b, Palazzetto Barbaro del Giglio, gerund door Gilles Gubelmann en zijn vriend Roman Sadnik.

We worden verwelkomd met Prosecco en krijgen de Valmont kamer: een klassiek ingerichte kamer met hemelbed. We zijn moe en gaan snel naar bed.

 

Vrijdag 1 september 2006

Na een diepe slaap worden we wakker in onze mooie kamer. We krijgen een simpel, maar verzorgd ontbijt dat we met onze medegasten en Piazza San Marcogastheren gebruiken. Dan gaan we op pad. Naar de Piazza S. Marco, het toeristisch epicentrum van de stad. Vaak ook kortweg Piazza genoemd. De Venetianen zijn zo tevreden over dit plein, dat dit het enige plein in de stad is dat Piazza (plein) heet. De andere pleinen heten Campo, Piazzetta of Piazzale. Het is er om half negen nog rustig, maar dat komt ook omdat de bezienswaardigheden nog deels dicht zijn. De San Marco basiliek gaat pas om 9.45 open. We gaan daarom eerst de Campanile op, de klokkentoren op het San Marcoplein. Het uitzicht is prachtig over de stad. Het gekke is dat je geen enkel kanaal ziet. Zo dicht is de stad bebouwd. We drinken een cappuccino op een terras aan de Molo, de kade bij het San Marcoplein waar de gondels liggen en het uitzicht over het Canal Grande en de Lagune schitterend is. Niet goedkoop: Ä7,20 per persoon, maar het uitzicht vergoed heel erg veel. Na de koffie gaan we een Venice card kopen. Die kaart geeft voor Ä54 pp 72 uur onbeperkt vervoer met de vaporetti (busboten) en toegang tot de gemeentelijke musea en die kerken, die aangesloten zijn bij de CHORUS organisatie. Er zijn ook goedkopere versies van de kaart met kortere geldigheidsduur en/of exclusief de musea en kerken. Of we de kaart er helemaal uit halen weten we niet. Het is wel erg handig. Overigens kost een enkele rit (binnen het centrum) met de vaporetto 5 euro, dus met 4 ritjes per dag heb je de kosten er uit. We kopen de kaart bij de Tourist Information aan de Zecca aan het water in de buurt van de Piazza. Dan gaan we naar de San Marco basiliek. De drukte valt nog mee om half elf. Rugzakken moeten (gratis) in bewaring worden gegeven in de buurt bij een magazijn in de Calle San Basso. Het interieur van de kerk is indrukwekkend. Entree voor de kerk is gratis, maar de interessante delen als de schatkamer en het altaarscherm kosten bij elkaar zo'n 5 euro. De Venice card geldt niet. Bijna overal in de stad zie je afbeeldingen van een gevleugelde leeuw met een boek waarop staat: "Pax tibi, Marce evangelista meus. Hic requescet corpus tuum" (Vrede zij met u Marcus, mijn evangelist. HIer zal uw lichaam rusten). Het verwijst naar de legende die wil dat een engel dit de evenagelist aanzegde toen hij, op de weg terug naar Rome, beschutting zocht bij de lagune. Dit verhaal moest de eerste Venetianen het gevoel geven dat ze aan de basis stonden van het Christendom. In 828 gingen de Venetianen naar AlexandriŽ en stalen daar het lichaam van Sint Markus uit zijn graf en brachten hem over naar VenetiŽ. De basiliek is daarna gebouwd als schrijn voor dit bijzonder relikwie. Inmiddels is de huidige basiliek de derde kerk op deze plaats. De bouw begon in 1063. De byzantijnse invloeden zijn goed zichtbaar in de koepels. De gevels zijn prachtig versierd. Binnen zijn veel mozaÔeken te zien. In de Tresoro of Schatkamer zijn iconen, schalen, relikwieŽn en nog veel meer kostbaarheden te bewonderen. De grootste schat van de basiliek staat echter achter het altaar. Het is de Pala d'Oro, het gouden altaarscherm. Om die te zien moet je weer 2 euro betalen. Het stamt uit 976 en komt uit Constantinopel en is later vergroot en verrijkt. Er zitten talloze details van goud, emaille, saffier, robijnen en nog veel meer. Het detail van de voorstellingen is zo klein en fijn dat je arendsogen moet hebben om alles goed te kunnen zien. Bovendien vergt het veel kennis van de middeleeuwse iconen. 

Na het bezoek aan de San Marco basiliek gaan we verder naar het ernaast gelegen Dogenpaleis (Venice Card geldig!). Ook hier moet deDogenpaleis rugzak worden afgegeven. Foto's maken is niet toegestaan. We komen binnen op een binnenplaats met de Scala dei Giganti (reuzentrap). Op die trap werd de nieuwe Doge ingehuldigd. Via de Scala d'Oro (Gouden trap) komen we op de eerste etage. De bezichtiging voert door talloze vertrekken en zalen, de een nog indrukwekkender dan de andere. Veel van de vertrekken waren gericht op het indruk maken op de bezoekers. In het dogenpaleis zetelde de regering van de republiek VenetiŽ vanaf de vroege middeleeuwen tot 1792 toen VenetiŽ door Napoleon werd veroverd. De doge stond aan het het hoofd van de republiek en werd via een ingewikkeld systeem gekozen. De vele zalen deden dienst als vergaderzalen voor het bestuur, de raden en rechtbanken. Verder waren hier ook de verblijven van de Dogen. Achter het paleis staan de nieuwe gevangenissen. Ze zijn met het paleis verbonden via de Brug der Zuchten uit 1600. De naam herinnert aan de zuchten, geslaakt door de veroordeelden. Maar deze gevangenen waren er genadig vanaf gekomen. Velen werden ter dood veroordeeld en eindigden op de Piazza.

San Giorgio MaggioreWe lunchen bij Osteria da Carla in de buurt van de San Marco. Voor Venetiaanse begrippen niet al te duur. 's middags varen we met de busboot naar San Giorgio Maggiore. Dit is een eilandje dat tegenover het Dogenpaleis ligt in de lagune. Op het eiland staan een klooster en een kerk met dezelfde naam. Er is ook een Campanile met prachtig uitzicht op de lagune, de stad en het San Marcoplein

We varen terug met de vaporetto (#82) naar de Riva degli Schiavoni, de kade ten oosten van het Dogenpaleis. Vanaf hier beginnen we een wandeling door de wijk Castello in de  richting van de Rialto brug. We geraken hier -voor zover mogelijk in VenetiŽ - een beetje buiten de gebaande paden. Het is hier relatief rustig met weinig toeristen. We beginnen bij de San Zaccaria kerk, die helaas in de steigers staat. Hier is een schrijn voor het lichaam van Zacharias, de vader van Johannes de Doper. Via de Ruga Giuffa komen we bij de Santa Maria Formosa kerk (Venice Card!). Die ligt aan een plein waar we even neerstrijken op een terras. Het plein ligt op het kruispunt van een aantal routes aan de oostzijde van de stad. Er is ook een kleine groente- en fruitmarkt. We vervolgen onze weg naar de Santi Giovanni e Paolo kerk aan het gelijknamige plein. Een indrukwekkend plein met de grote bakstenen kerk, een ruiterstandbeeld  en de Scuola Grande de San Marco. De laatste is een congregatie, maar naar de opheffing ervan doet het dienst als ingang voor een ziekenhuis. De Giovanni en Paolo kerk wordt door de Venetianen in dialect Zanipolo genoemd en is een groot gebouw voor de Dominicaner orde. We hebben even geen energie om de kerk van binnen te bekijken en lopen door naar de kleine Santa Maria dei Miracoli kerk (Venice Card!). De laat 15e eeuwse kerk is gebouwd om  een Madonna-afbeelding uit 1409 te herbergen, die rond 1480 wonderen ging verrichten. Er is veel marmer verwerkt in de kerk en er is veel aan gedaan om indruk te maken op de bezoeker, hoewel het een klein gebouw is. Er zijn veel beeldhouwwerken met ongelooflijk veel detail.  Niet veel later komen we in de buurt van het postkantoor en de Rialtobrug. In een klein steegje bij de Campo San Bartolomeo, de Calle della Bissa vinden we de kleine bar Alla Botte. Hier eten we wat Cicheti , een soort tapas,  en drinken we een prosecco, de Italiaanse mousserende wijn, die overal open staat en per glas wordt geschonken.

's avonds eten we bij da Rafaele, niet ver van ons B&B. Het ligt romantisch direct aan een smal kanaal, waar de regelmatig gondels passeren. Veel Venetiaanser kan het niet worden. Het eten is redelijk, maar wel Venetiaans duur. Ä170 . Later op de avond drinken we nog een cocktail in een pianobar in de buurt van de b&b.

 

Weer: zon, 25 graden.

 

Andere Reisverslagen
terug verder